×
☰ MENU

روش مصرف کپسول اوسلتامیویر IP mg 75 سیدفلو

روش مصرف کپسول اوسلتامیویر IP mg 75 سیدفلو

روش مصرف کپسول اوسلتامیویر IP mg 75 سیدفلو

ترکیبات:

هر کپسول ژلاتینی سخت شامل:
اوسلتامیویر فسفات معادل اوسلتامیویر IP ......... 75 mg
مواد جانبی ................................................... به مقدار کافی رنگ تایید شده در پوسته ژلاتینی خالی و سخت
شکل دوز های دارویی: کپسول ها

اثرات دارویی:

درمان آنفولانزا
• تجویز اوسلتامیویر در هنگام شیوع آنفولانزا در جامعه برای بزرگسالان و کودکانی از جمله نوزادانی که دارای علائم عمومی آنفولانزا هستند.

پیشگیری از آنفولانزا
• در هنگام شیوع آنفولانزا در جامعه، برای پیشگیری بعد از مواجهه در افرادی که 1 سال یا بیشتر در تماس با موارد بالینی آنفولانزا بوده‌اند.
• استفاده مناسب از اوسلتامیویر برای پیشگیری آنفولانزا به صورت فرد به فرد، با توجه به شرایط و جمعیت نیازمند به حمایت
• تجویز اوسلتامیویر برای پیشگیری از آنفولانزا در نوزادان کمتر از 1 سال در طی دوره شیوع همه‌گیر بیماری

اوسلتامیویر جایگزین واکسن آنفولانزا نیست
استفاده از آنتی ویروس ها برای درمان و پیشگیری از آنفولانزا باید براساس توصیه های پزشکی صورت گیرد.

دوز و مصرف:

دوز شناسی
بزرگسالان، نوجوانان 13 سال و بیشتر
درمان:
دوز های خوراکی توصیه شده برای نوجوانان (13 تا 17 سال) و بزرگسالان، اوسلتامیویر 75 میلی گرمی 2 بار در روز و در طی دوره 5 روزه است.

وزن بدن  دوز توصیه شده برای 5 روز
بیش از 40 کیلو گرم 75 میلی‌‌گرم دو بار در روز


درمان باید در سریع ترین زمان ممکن و در دو روز اول شروع علائم آنفلوانزا آغاز شود.
پیشگیری بعد از مواجهه: دوز پیشنهادی برای پیشگیری از آنفولانزا برای بزرگسالان و نوجوانان (13 تا 17 سال) که در تماس نزدیک با فرد آلوده‌اند، اوسلتامیویر 75 میلی گرم یک بار در روز و در دوره 10 روزه است.

وزن بدن  دوز توصیه شده برای 10 روز
بیش از 40 کیلو گرم 75 میلی‌‌گرم دو بار در روز

درمان باید در سریع ترین زمان ممکن و در دو روز اول شروع علائم آنفلوانزا آغاز شود.
پیشگیری بعد از مواجهه: دوز پیشنهادی برای پیشگیری از آنفولانزا برای بزرگسالان و نوجوانان (13 تا 17 سال) که در تماس نزدیک با فرد آلوده‌اند، اوسلتامیویر 75 میلی گرم یک بار در روز و در دوره 10 روزه است.

وزن بدن دوز توصیه شده برای 10 روز
10 تا 15 کیلوگرم 30 میلی‌گرم دو بار در روز
بیشتر از 15 کیلوگرم تا 23 کیلو گرم 45 میلی‌گرم دو بار در روز
بیشتر از 23 کیلوگرم تا 40 کیلو گرم 60 میلی‌گرم دو بار در روز
بیش از 40 کیلو گرم 75 میلی‌‌گرم دو بار در روز

پیش‌گیری از آنفولانزا در طی شیوع همه گیر در جامعه: پیش‌گیری از آنفولانزا در طی شیوع همه گیر در جامعه در کودکان زیر ۱۲ سال، مورد مطالعه قرار نگرفته است.

افراد خاص

اختلال کبدی
برای درمان و یا پیش‌گیری در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کبدی، هیچ محاسبه دوزی مورد نیاز نیست. هیچ مطالعه‌ای در بیماران خردسال مبتلا به اختلال کبد صورت نگرفته است.
اختلال کلیوی
درمان آنفولانزا: محاسبه دوز برای بزرگسالان و نوجوانان (۱۳ تا ۱۷ سال سن) با اختلالات ملایم یا شدید کلیوی توصیه می‌شود. مقادیر توصیه‌شده در جدول زیر توضیح داده شده‌است.

کلییرانس کراتینین دوز توصیه‌شده برای درمان
بیش از 60 (میلی‌لیتر/دقیقه) 75 میلی‌گرم دو بار در روز
بین 30 تا 60 (میلی‌لیتر/دقیقه) 30 میلی‌گرم (کپسول یا سوسپانسیون) دو بار در روز
بین 10 تا 30 (میلی‌لیتر/دقیقه) 30 میلی‌گرم (کپسول یا سوسپانسیون) یک بار در روز
کمتر از 10 (میلی‌لیتر/دقیقه) بدون توصیه (اطلاعاتی وجود ندارد)
بیماران همودیالیزی 30 میلی‌گرم بعد از هر جلسه همودیالیز
بیمارن دیالیز صفاقی 10 میلی‌گرم (کپسول یا سوسپانسیون) یکبار در هفته*

* داده‌های به‌دست‌آمده از مطالعات در بیماران دیالیز سرپایی مداوم (CAPD)، انتظار می‌رود که پاک‌سازی کربوکسیلات اوسلتامیویر زمانی بالاتر می‌رود که حالت دیالیز ماشینی (APD) مورد استفاده قرار می‌گیرد. در صورت لزوم می توان حالت درمان را توسط نفرولوژیست از APD به CAPD تغییر داد.
اطلاعات بالینی کافی وجود ندارد تا برای نوزادان و کودکان (12 سال و کوچکتر) با اختلال کلیوی، دوزی مناسب توصیه کرد.

افراد مسن

هیچ محاسبه دوزی مورد نیاز نیست مگر این که مدرکی دال بر نقص متوسط یا شدید کلیوی وجود داشته باشد.

بیماران دارای نقص ایمنی

درمان
دوزهای توصیه‌شده خوراکی، 2 بار در روز ۷۵ میلی‌گرم اوسلتامیویر به مدت 10 روز برای بزرگسالان مصرف شود. درمان باید هر چه زودتر در دو روز اول شروع علائم آنفولانزا آغاز شود.

پیشگیری فصلی
در بیمارن دارای نقص ایمنی، مدت زمان زیاد پیشگیری فصلی حدود 12 هفته پیش بینی شده است.

روش مصرف
فقط خوراکی.

داروشناسی

مکانیسم عمل:
گروه دارویی: آنتی ویروس ها برای استفاده سیستمیک، مهار کننده های نورآمینیداز ATC کد: 105AH02

فسفات اسکلامیوویر نوعی داروی متابولیت فعال (کربوکسیلات اوسلتامیویر) است. متابولیت فعال، بازدارنده انتخابی آنزیم های نورآمینیداز ویروس آنفولانزا است که که در سطح گلیکوپروتئین در ویریون یافت می‌شود. فعالیت آنزیم نورآمینیداز ویروسی، هم برای ورود ویروسی به سلولهای غیر آلوده و هم برای انتشار ذرات ویروسی که اخیراً از سلولهای آلوده آزاد شدند و همچنین برای گسترش بیشتر ویروس عفونی در بدن مهم است.

اوسلتامیویر کربوکسیلات، نوروآمینیدازهای آنفلوانزای A و B را در شرایط آزمایشگاهی مهار می کند. اوسلتامیویر فسفات، از تکثیر و ابتلا آنفولانزا در شرایط آزمایشگاهی جلوگیری می‌کند. اوسلتامیویر خوارکی، مانع تکثیر و بیماری زایی ویروس آنفولانزای A و B در بدن حیوانات آزمایشگاهی می‌شود. شرایط آزمایش مشابه با مواجهه با ویروس است که در نهایت دوز 75 میلی‌گرمی و دو بار در روز بدست آمد.

فارماکوکینتیک:

جذب:

اوسلتامیویر به آسانی از دستگاه گوارش پس از تجویز خوارکی فسفات اوسلتامیویر فسفات (پرو دارو) جذب می‌شود و به طور گسترده عمدتا توسط استراز های کبدی به متابولیت های فعال (اوسلتامیویر کربوکسیلات) تبدیل می‌شود. حداقل ۷۵ % از دوز خوراکی به گردش سیستمیک به صورت متابولیت های فعال می‌رسد. قرار گرفتن در معرض پرو دارو نسبت به متابولیت های فعال، کم‌تر از ۵ درصد است.

انتشار

حجم متوسط انتشار در حالت پایدار اوسلتامیویر کربوکسیلات در حدود ۲۳ لیتر در انسان، و معادل با حجم مایع خارج سلولی بدن است.

دگرگونی زیستی

اوسلتامیویر به طور گسترده توسط استراز هایی که غالبا در کبد هستند، به اوسلتامیویر کربوکسیلات تبدیل می‌شود.

دفع

اوسلتامیویر جذب شده در درجه اول (بیش از 90 درصد) با تبدیل به اوسلتامیویر کربوکسیلات حذف می‌شود. این ماده متابولیزه بیشتر نشده و در ادرار دفع می‌شود. پیک غلظت‌های پلاسمای اوسلتامیویر، با نیمه عمر ۶ تا ۱۰ ساعت در اغلب موارد کاهش‌یافته است.

منع مصرف

اگر بیماری حساسیت شدیدی به دارو های مشابه دارد، داروی اوسلتامیویر منع مصرف دارد.

موارد هشداردهنده:

کپسول های اوسلتامیویر جایگزینی برای واکسیناسیون آنفولانزا نیست.

استفاده از کپسول های اوسلتامیویر نباید در ارزیابی افراد برای واکسیناسیون سالانه آنفلوانزا تأثیر بگذارد. محافظت در برابر آنفولانزا تا زمان تجویز کپسول های اوسلتامیویر ادامه پیدا می‌کند.

وضعیت ضمیمه‌ای شدید

برای بیماران دارای شرایط پزشکی وخیم و ناپایدار که در معرض خطر قریب‌الوقوع نیاز به بستری شدن در بیمارستان هستند، اطلاعاتی درباره اثربخشی و ایمنی اوسلتامیویر وجود ندارد.

بیماران دارای نقص ایمنی

طول درمان آنفولانزا برای بیماران دارای نقص سیستم ایمنی باید 10 روز باشد، زیرا هیچ مطالعه‌ای درمورد دوره کوتاهتر اوسلتامیویر در بیماران این گروه وجود ندارد.

بیماری قلبی/تنفسی

اثر بخشی اوسلتامیویر در درمان افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی مزمن و یا بیماری‌های تنفسی مشخص نشده است.

اطفال

در حال حاضر هیچ داده ای مبنی بر محاسبه دوز برای کودکان نارس (کمتر از 36 هفته سن پس از دوران مفهومی) در دسترس نیست.

اختلال شدید کلیوی

محاسبه دوز، هم برای درمان و هم پیشگیری در نوجوانان (13 تا 17 سال) و بزرگسالان دارای اختلال شدید کلیوی توصیه می‌شود.

پیامد های عصبی-روانشناختی

پیامد های عصبی-روانشناختی در هنگام تجویز اوسلتامیویر در بیماران مبتلا به آنفلوانزا به ویژه در کودکان و نوجوانان گزارش شده است.

تداخلات دارویی

پروبنیسید

در صورت مصرف همزمان پروبنسید در بیماران با عملکرد کلیوی طبیعی، محاسبه دوز لازم نیست. مصرف همزمان پروبنسید که مهارکننده‌ای قوی در مسیر آنیونی ترشح لوله کلیوی است، منجر به افزایش تقریبی 2 برابری در مواجهه با متابولیت فعال اوسلتامیویر می‌شود.

آموکسی سیلین

اوسلتامیویر هیچ تعامل کینتیکی با آموکسی سیلین که از طریق همان مسیر حذف می‌شود، ندارد و بیانگر آن است که تعامل اوسلتامیویر با این مسیر ضعیف است.

دفع کلیوی

وقتی اوسلتامیویر با داروهای دفع شده همراه با حاشیه درمانی محدود (مثل کلرپروپامید، متوترکسات، فنیل بوتازون) تجویز شود، برای بیماران  احتیاطات لازم در نظر گرفته شود.

بارداری

آنفولانزا با عوارض جانبی بارداری و پیامدهای جنینی همراه بوده و خطر ناهنجاری‌های مادرزادی عمده از جمله نقص‌های مادرزادی قلبی را در پی دارد. مقادیر زیادی داده درباره موجهه مادران باردار با اوسلتامیویر از گزارش های پس از بازاریابی و مطالعات شهودی (بیش از ۱۰۰۰ پیامد در طول سه‌ماهه اول) وجود داشته که حاکی از آن است که هیچگونه سمیت یا ناهنجاری جنینی/نوزادی را توسط اوسلتامیویر نشان نمی دهد.

شیردهی

درباره کودکان شیرخواری که مادرانشان اوسلتامیویر مصرف کرده اند و  دفع اوسلتامیویر در شیر مادران، اطلاعات بسیار محدودی موجود است. داده های محدودی نشان می‌دهد که اوسلتامیویر و متابولیت فعال آن در شیر مادران وجود دارد، با این حال سطح این مواد پایین بوده و برای نوزادان دوز زیردرمانی محسوب می‌شود.

باروری

بر اساس داده های بالینی، هیچ مدرکی دال بر تأثیر اوسلتامیویر بر باروری مردان یا زنان وجود ندارد.

عوارض جانبی:

عوارض جانبی رایج اوسلتامیویر عبارت است از: تهوع، استفراغ، اسهال، سرگیجه، سردرد، خونریزی بینی، مشکلات خواب (بی‌خوابی)، یا سرفه یا دیگر مشکلات تنفسی. اوسلتامیویر ممکن است به ندرت موجب تغییرات جدی روحی شود. این عارضه احتمالا در کودکان متداول‌تر است. در صورت بروز علائم رفتاری غیرمعمول، مثل گیجی، آشفتگی یا خود زنی، به پزشک اطلاع دهید.

دوز بیش از حد

عوارض جانبی گزارش‌شده بعد از مصرف بیش از حد  برای افرادی که دوزه های درمانی اوسلتامیویر را رعایت کردند، در حالت طبیعی و انتشار یکسان بوده و می توان آن ها را پایین تر از عوارض جانبی در نظر گرفت. پادزهر خاصی نیز شناخنه نشده است.

اطفال

مصرف بیش از حد دوز، در کودکان بیشتر از بزرگسالان و نوجوانان گزارش شده است.

طول عمر:

3 سال

نگهداری:

دور از رطوبت و در دمای کمتر از 30 درجه سانتی گراد نگهداری کنید. دور از دسترس اطفال قرار گیرد.

دسترسی

جعبه های 10 عددی کپسول. کارتون های 10 عددی جعبه با قراردادن بسته.

SYDLER

تولید شده توسط: Sydler Remedies Pvt. Ltd.

C-7-8(2) MIDC

Bhosari Pune. Taluka: Haveli - 1.

Pune - 411026,

Maharashtra State, India

کلیه حقوق این سایت محفوظ میباشد